İki Cihan Güneşi Hz.Muhammed - Sükun'ül LeyL

12/6/2009

Ya Resulallah :( Kalbim artık sensizliğe dayanamıyor..

Ya Resul Kalbim artık sensizliğe dayanamıyor..Ruhum üveyk olup bir an evvel sana uçmak istiyor..Dünyaya baka baka yorgun düşmüş gözlerim nur cemalini görmek istiyor...Gözyaşlarım senin için akıyor..Kalbimin ritmi senin için bozuluyor..Sensizlik kement olup boynuma dolandı..Sensizlik zehir olup içime oturdu..Sensizlik hançer olup yüreğime saplandı...Ya Resul Huzuruna gelmeye ehil bir yanım var mı ? O nur cemalini görmeyi hakeden bir yanım kaldı mı ?

Ya Resul Sensizlik acısıyla iki büklüm oldum...Derdimi kalbime sordum;dermanını vermek istemedi...Aşka dolanmış kalbim hep seninle olmak istedi...Ya Resul .... Gökyüzümün yıldızı sensin..Dünya mevsimin baharı sensin..Ahiret ufkumun güneşi sensin...Sen benim gönül gülümsün..Güllere renk veren gül yüzlümsün..Aya ahenk veren ayyüzlümsün..Güneşlere taç giydiren güneş yüzlümsün...Aşkınla ısıt bizleri..Adınla yürüt bizleri..Gönlünle coştur bizleri...

Ya Resul ! Aşkından ellerime kelepçeler vurdular..Gönlüme Muhammedi damga vurdular...Mecnunun oldum;Leyla'sını kaybeden..Mecnunun oldum Leyla'sını görmeyen...Mecnunun oldum aklının zimamını sadece;ama sadece sana veren...

Ya Resul Karanlık dünyamın güneşi sensin..Doyma bilmeyen nefsimin ıslahı sensin..Gönül dünyamın aşk ateşi sensin...Aşkınla çoştur gönüllerimizi..Heybendeki kutlu azığınla doyur ruhlarımızı...O mübarek ellerinle cennet ufuklarına yönlendir bizleri...Dere-tepe aşalım..Yedi düvelin kalbine Allahımızın o mübarek isimlerini yazalım...

Ya Resul ! Ne dizde derman kaldı ne de gözde fer...Zülüf gibi saçlarımızın yerini bembeyaz saçlar aldı...Ak kağıt üstündeki bembeyaz hayallerimizin yerini kapkara yazılar aldı..Katran rengi nefretleriyle bizleri bir kaşık suda boğmak istediler....Adını taşıyor diye masum yürekleri katletmek istediler...Ama başaramadılar..Ama başaramayacaklar...

Ya Resul ! Ötelere uzanan hayallerimizin önünü şeytani gölgeler kesti...Ruhlarımıza giydirilmek istenen dünyalık urbanın kumaşı atlastan ipekti...Oysa haramdı bizlere(erkeklere) ipek;oysa yakışmazdı bizlere sensiz ipekten elbiseler giymek.... Not : Efendimize (sallü aleyhi vessellem ) hitaben yazdığım yazılardan yola çıkılarak peygamber aşığı olarak lanse edilmek istemiyorum..Bu haketmediğim bir taltif ve sıfattır..Böyle bir taltife kesinlikle layık olmadığımı -halihazırdaki melekleri şahid tutarak- ifade etmek istiyorum...Hakiki peygamber aşıklarının yazdığı yazılardaki,değil her bir kelime ya da her bir cümle her bir harf dahi ağladıkça ağlardı..Oysa bu benim yazılarımda ne yazık ki yok kardeşlerim.....Onun için peygamber aşkının şarabına kanmış birisi olarak tanınmak istemiyorum...Bu konuda hakkımda hüsnüzann yapmanız bile nazarımda kabule şayan olmayacaktır...Zira haketmediğim ve layık olmadığım bir makamın sakini olarak görülmemin mukabili ötede çok çetin bir hesaptır kardeşlerim...Bu konuda beni de düşünmenizi rica ve istirham ediyorum...

ahmet emin yılmaz

Kategori: Iki Cihan Gunesi Hz_Muhammed | Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

12/6/2009

Peygamber Efendimiz Buyuruyor: "Kardeşlerimi Özledim!.."

Peygamber Efendimiz Buyuruyor: "Kardeşlerimi Özledim!.."

Ebû Hureyre’den rivâyet edildiğine göre Peygamber Efendimiz bir gün:
“– Benden sonra öyle kimseler gelecektir ki, «Keşke Peygamberi görseydik de, bugün sahip olduğumuz mal, servet ve çoluk çocuğumuz olmasaydı…» diye hasret çekerler!..”
Ebû Ya’la rivâyeti tamamlar:
Allah’ın Rasûlü:
“– Kardeşlerimi ne zaman göreceğim diye içini çekti. Çevresindekiler:
“– Ey Allah’ın Rasûlü!.. Senin kardeşlerin biz değil miyiz?”
O ise:
“– Sizler benim ashâbımsınız!.. Kardeşlerim ise sonra gelecekler!.. Bana, görmeden iman edecekler!..” buyurdu.

* * *

Yine Ebû Hüreyre -radıyallâhu anh-’dan rivâyet edildiğine göre, birgün Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-,ashâbıyla birlikte kabristana gitti ve:
“Allâh’ın selâmı üzerinize olsun ey mü’minler diyârının sâkinleri! İnşâallâh birgün biz de size katılacağız. Kardeşlerimizi görmeyi çok isterdim. Onları ne kadar da özledim!” buyurdu.
Ashâb-ı kirâm:
“– Biz Sen’in kardeşlerin değil miyiz, yâ Rasûlallâh?” dediler.
Rasûl-i Ekrem -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:
“– Sizler benim ashâbımsınız, kardeşlerimiz ise henüz gelmemiş olanlardır.” buyurdular.
Bunun üzerine ashâb:
“– Ümmetinden henüz gelmemiş olanları nasıl tanıyacaksın, ey Allâh’ın Rasûlü?” dediler.
Peygamber Efendimiz -aleyhissalâtü vesselâm-:
“– Bir adamın alnı ve ayakları ak olan bir atı olduğunu düşünün. Adam bu atını hepsi de simsiyah olan bir at sürüsü içinde bulamaz mı?” diye sordu.
Sahâbe:
“– Evet, bulur, ey Allâh’ın Rasûlü!” dediler.
Bunun üzerine Rasûl-i Ekrem -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:

“– İşte onlar da abdestten dolayı yüzleri nurlu, el ve ayakları parlak olarak gelecekler.Ben önceden gidip havuzumun başında ikram etmek için onları bekleyeceğim. Dikkat edin! Birtakım kimseler yabancı devenin sürüden kovulup uzaklaştırıldığı gibi benim havuzumdan kovulacaklar. Ben onlara «Gelin buraya» diye nidâ edeceğim. Bana:

«– Onlar senden sonra hâllerini değiştirdiler, (Sen’in Sünnet’ini tâkip etmeyip başka yollara saptılar, büyük günahlar işlediler.)» denilecek.

Bunun üzerine ben de:

«– Uzak olsunlar, uzak olsunlar» diyeceğim.” (Müslim, Tahâret, 39)

* * *

Diğer bir rivâyette de şöyle buyurdu:

“Bana denilecek ki:

«– Sen onların Sen’den sonra neler yaptığını bilmiyorsun!» Ben de:

«– Benden sonra (istikâmet ve hâllerini) değiştirenler uzak olsunlar, uzak olsunlar !» diyeceğim.” (Müslim, Fedâil, 26)